خدایا دغدغه های فکریم این روزا حدی نداره، دلم انگار خراش زیادی برداشته و مدام داره ازش خون میاد. این زخم درد داره و لحظه به لحظه از بهترین روزهای عمرم رو نابود میکنه. خدایا به دادم برس که بدجور این کلاف به هم ریخته زندگیم به تو و دستای مهربونت نیاز داره.

سلام این ماه بعد از کلی تلاش برای پس انداز از روز عروسی بلاخره تونستیم بیست میلیون تومن به یه حساب بلند مدت واریز کنیم و تقاضای هشت میلیون وام بدیم و بلاخره حدود سی میلیون پس انداز داشته باشیم. که زد و من یهویی خونه گرفتم و مجبور شدیم حدود هفت میلیون خرج کنیم. ولی خب اونطوری که دانشگاه قولشو داده قراره حدود هفت میلیون بهمون وام ودیعه مسکن بده و از این بابت خیالم راحت شد که با ماهی صدودوازده هزار تومن توی تهران صاحب خونه شدم و نمیخواد آواره باشم. این موضوع بهم آرامش میده. احساس میکنم تصمیم درستی گرفتم. با روند بیخونه و بیخوابگاه بودن احتمال داشت آسیبهای جبران ناپذیری به روند انجام پایان نامه وا

سلام بعد از یه مدتی که غرق در خودم بودم دوباره دارم مینویسم. از زندگی و از هر چیزی که توی فضای ذهنم درحال عبور و مرور هست. مرداد ماه شد و من کلی کار نکرده دارم. کلی دلمو خوش کردم به اینکه میشینمو قلم به دست میگریمو همه ی نانوشته هایی که از اردیبهشت روی دوشم سنگینی میکنن رو مینویسم. ولی نمیدونم چرا هر لحظه از زندگی خودم رو با خیالات موهوم و حرفهای بیخود ناراحت میکنم. تقریبا خنده ی من زود محو میشه و خیلی زود از چیزهای بیخود و خصوصا از حرفهای دیگران حتی بچه ها هم میرنجم. دلیلش برای خودم هم نامفهومه. چرا؟احساس میکنم اعتماد به نفسم خیلی پایین اومده و باید کمی که نه خیلی زیاد روی خودم کار کنم. این ر